Geplaatst op Geef een reactie

Appelromper – of toch kersen?

Mijn kinderen hebben alledrie veel jumpsuits gedragen. Het staat schattig en je hebt nooit blote ruggetjes. Ik heb er dan ook heel wat gemaakt, en zie al een beetje op tegen het moment dat ze het niet meer zullen willen. (Hoewel, ook de groterds van 5 en 7 dragen ze nog wel eens, als lekker huispak of pyjama).

Toen ik op de Facebook pagina van Puperita zag dat ze testers zochten voor een zomer-jumpsuit, was ik er dan ook snel bij en gelukkig werd ik gekozen. 

De Apple romper is een leuk en makkelijk patroon. Heb je stress om nog snel een leuke outfit in elkaar te draaien, dan is dit patroon heel geschikt. En toch is er ook voldoende oog voor detail, met een mooi afgewerkte halslijn bijvoorbeeld. Korte pijpen, mouwloos en een capuchon. Hij sluit met drukknopen aan de voorkant.

Mijn eerste testversie was met een retro appelstof van Vintage in my heart. Ik maakte maat 92, verlengd naar 98. Bij mijn smalle meisje zat hij prima, maar voor de kinderen met wat meer spekbeentjes waren in die versie de pijpjes wat strak. 

De tweede versie heeft iets wijdere pijpjes, een ietsje lager kruis en een kleinere capuchon. Deze maakte ik van de cute fruits van Bora Illustraties, van Lillestoff. Voor de capuchon nam ik een groene uni van Fabrilogy.

Wtje vindt de jumpsuits heerlijk zitten, heeft wel een duidelijke voorkeur voor de roze- begint dat nu al…

Dit patroon is een aanrader als je een makkelijk te maken zomerjumpsuit zoekt. Hij is te kopen bij Puperita en alleen vandaag (27 juni) ook nog in de aanbieding.

Bora en Fabrilogy stof gekocht bij Hazeltjes.nl

Vintage in my heart weet ik niet meer waar die vandaan komt…

Geplaatst op 1 Reactie

Soray: een zomerjurkje met vleugels

De jurkjes van Sansahash zijn altijd net even anders. Een bijzondere rug, een opvallende roezel en vaak gemaakt van niet-rekbare stoffen. Uitdagend om te maken, maar niet te moeilijk. Alleen al om mijzelf uit de tricot-comfortzone te halen, maak ik ze graag.

Ik deed al een aantal keer mee met het testen van patronen van Sansahash. Eerder maakte ik de Seronera bomberjacks bijvoorbeeld. Mgeni, de ontwerpster, is heel nauw bij het testen betrokken en houdt bijvoorbeeld heel goed in de gaten of je patroondelen nog steeds kloppen als je een jurkje met samengestelde maten maakt. Zoals ik dit keer deed bijvoorbeeld, met een borstwijdte van 18maanden/2 jaar, een taille van 2 jaar en lengte 2/3 jaar. Dat zorgt ervoor dat zo’n jurkje echt perfect past.

Het nieuwe jurkje heet Soray. Het heeft een eenvoudige rechte voorkant, waarbij je een klein glimpje krijgt van de bijzondere achterkant omdat de roezels (“flutters”) net over de schouders komen. Maar het spektakel zit aan de achterkant: lange opvallende roezels (vleugels mama, zei Wtje) en een gekruist elastiek. Je hebt veel opties: tunieklengte, net boven de knie, en een maxi-jurk.

Ik maakte er twee tijdens het testen. De eerste maakte ik van twee stukken double gauze: eentje van Lillestoff met bronzen vogels, en een gespikkelde van Atelier Brunette. Je hebt soepel vallende stof nodig voor dit jurkje, dan vallen de roezels mooier. Het maken van het bovenstuk is even opletten, maar verder niet moeilijk. Toen ik langer doorwerkte aan het jurkje dan ik had moeten doen, zette ik bijvoorbeeld een van de elastieken verkeerd om in. Maar al met al ziet het er moeilijker uit dan het is!

De tweede jurk is van prachtige gabardine twill van See You at Six. Ook deze stof valt mooi soepel, en de kleur is bijna goud. En ik had geleerd van de eerste versie, dus ik deed het gekruiste elastiek direct goed om, en werkte de roezels zo af dat ze elkaars spiegelbeeld waren en niet identiek.

Wil je hem ook hebben? Hij is te koop op de site van Sansahash en als je lid wordt van de Facebook groep dan kun je veel voorbeelden zien! Op mijn Instagram mag ik vandaag een exemplaar weggeven.

Stoffen gekocht bij Ansje Handmade

Soray: een zomerjurkje met vleugels

Geplaatst op Geef een reactie

Dan dwingen we de zomer gewoon af!

Het wil nog niet echt vorderen met het mooie weer, en dat is best lastig als je een zomerjurkje hebt gemaakt dat je graag wilt fotograferen. Bij binnenfoto’s verlies je enorm aan kwaliteit, maar om mijn kindeke nou met 8 graden buiten te laten poseren vond ik ook niet zo aardig. Gelukkig was er een keer aan het einde van de middag een klein zonnetje, en kon het toch.

Het jurkje zelf brengt je echter wel in zomerse sferen! Ik deed mee aan het testen van een nieuw patroon van Zaubermonster. Een Duitse ontwerpster, wier Reba Hoodie ik al vele malen maakte. Voor Wtjes verjaardag maakte ik ook de Rockili, en ook die komt hier nog wel eens terug. Dit nieuwe jurkje heet Sommertraum Maxili, en gaat van maat 98 tot 164 (met in het patroon de mogelijkheid om het bovenstuk nog iets te verkleinen naar 86 en 92).

Dit was een uitgesproken zomerjurk, en hij kwam in twee lengtes, en met twee verschillende bovenstukken. Een korte versie (knielang) en een maxidress, en het bovenstuk met rechte bovenzijde of een hartvormige bovenzijde. Voor de test kreeg ik de maxidress toegewezen, altijd een uitdaging met zo’n kleintje vind ik. In de instructies stond dat je de rok ook naar eigen inzicht in delen kon verdelen voor een leuke colorblock.

Omdat Wtje een smal bovenlijf heeft, maakte ik het bovenstukje in maat 86, met rechte bovenzijde. De rok maakte ik in 98 (ze is 96 cm), en ik verdeelde hem in vier gelijke delen. Ik had al een tijdje de cute fruits van Bora klaarliggen voor een zomerjurkje, maar vond al dat roze best een beetje veel. (Wtje heeft daar overigens minder problemen mee…). Maar met een passende groene uni erbij, bleef er voldoende roze overeind en had ik toch de afwisseling die ik wilde.

De lengte vond ik verrassend leuk. Het staat haar schattig, en ze danst er trots rondjes mee. Het lijkt haar ook niet te hinderen met lopen en klimmen.

Je kunt de rok op allerlei manieren verdelen, en dat maakt het een ideale jurk om restjes weg te werken. Ik zag in de testgroep heel veel verschillende variaties. De korte variant vind ik ook heel geslaagd, en ik begreep dat er ook nog een damesversie gaat komen. Misschien dan toch eens twinnen met mijn kindeke- wel met een andere leuke stof dan 😉

Wat mij betreft een geslaagd patroon. Makkelijk te maken, en er staan veel foto’s in het patroon dus het geeft niet als je Duits niet zo goed is. Op naar de zomer!

Geplaatst op 2 Reacties

Oh dear, de kinderen mogen de stof kiezen!

Oh dear, de kinderen mogen de stof kiezen!

Patronen testen, swappen, challenges: ik doe er graag aan mee. Het geeft je een mooie kans om skills te testen, en vaak ook om iets te maken wat je anders niet zo snel gemaakt zou hebben. Vandaar dat ik graag meedeed aan de challenge van Stoffenfeest en Mamarieke.

Spannend was het zeker: je mocht weliswaar iets naaien voor eigen gebruik, maar je werd door het lot aan iemand gekoppeld die voorwaarden zou opstellen. Criteria waaraan je werk moest voldoen.

Toen ik mijn criteria zag, moest ik hardop lachen. Het was leuk bedacht, uitdagend, en toch ook wel haalbaar. En ik kon me er allerlei hilarische resultaten bij voorstellen.

  1. maak iets voor je man
  2. laat de kinderen de stof uitkiezen
  3. gebruik een nieuwe techniek

Ik had laatst al aan mijn man voorgesteld om eens iets voor hem te maken, en zelfs al een patroon gekocht. Manlief is lang en smal, en ik kocht de schmaler hoodie van Ki-Ba-Doo. Ik had een pinterest bord met één plaatje als inspiratie, van een hoodie met een mouw en capuchon in een andere stof dan de rest van de trui. Dus eigenlijk waren de voorbereidingen al begonnen voordat ik de challenge startte.

Maar ja, die stof. Ons drietal houdt van bonte kleuren, vrolijke prints, en de jongens (7 en 5) houden erg van prints met auto’s, treinen of wilde dieren. De jongste (3) houdt van roze, en bloemen, en van “dat wat de jonnes hebben”. Mijn stoffenkast ligt vol met Znok, Lillestoff, Vintage in my heart, Paapii… allemaal prints en felle kleuren.

Manlief draagt over het algemeen lichtblauw. Soms met een ruitje of een streepje, maar lichtblauw. Truien in blauw, camel, bruin… Polo’s ook wel in wat fellere kleuren. Prints draagt hij nooit. Ik had visioenen van een ongelukkig kijkende man in een paarse hoodie met een mouw in stof met treinen, of draken, of bloemen.

Nou, dat viel mee. Ik legde de kinders uit dat ze stof mochten kiezen voor een hoodie voor papa. En zij snapten heus wel dat papa die stof met treinen niet net zo cool vond als zij. Zij maakten een longlist, die ik bewaarde op een pinterestbord. Dat liet ik aan manlief zien, en ik gaf hem een veto. Twee stoffen verdwenen van het bord. En daarna koos ik samen met de kinderen twee stoffen. Een vrij neutrale blauwe sweat (tegen mijn principes in niet biologisch, maar ik was toch een beetje nerveus over de kansen dat manlief de trui actief ging dragen en koos dus voor een zacht prijsje), en een vrolijk gekleurde summersweat van Tidoeblomma (die was wel GOTS-gecertificeerd) waar ik al tijden stiekem een oogje op had (en die de jongens voor zichzelf niet bliefden).

Oh ja, en ik kocht zo’n coole glitterveter van See you at Six, maar die kon de goedkeuring van manlief toch niet wegdragen.

Nu dan nog criterium drie. Bij het opmeten van manlief, van een andere goed zittende trui en het patroon, bleek dat enige aanpassing gewenst was. En hoewel ik al wel eens patronen voor de kinderen heb aangepast (de oudste heeft dezelfde bouw als papa), had ik dat nog nooit gedaan bij een volwassen patroon. Dus besloot ik dat dat wel aan de eisen voldeed. Qua breedte leek de XL van dit smal vallende patroon wel geschikt (een hoodie moet ook weer geen dwangbuis worden), maar hij leek wel te kort. Ik maakte de trui 4 cm langer. De mouwen veranderde ik niet, omdat die even lang waren als bij de favo trui. Manlief is (voorstelbaar) heel kritisch op te korte mouwen en pijpen, dus als deze bevallen, dan moeten ze zo zijn.

Enfin. In elkaar zetten was niet zo moeilijk – ik heb al heul erg veul hoodies genaaid, en hoewel deze gigantisch was vergeleken met maat 110, is een hoodie een hoodie en het principe hetzelfde. En ik kon die lastige nestels skippen omdat het koord was afgekeurd.

Toen de trui klaar was, trok manlief hem aan. En eigenlijk heeft hij hem sindsdien, in zijn vrije tijd, aldoor aan. En hij heeft hem zelfs (ok, op casual Friday en naar een casual afspraak) aangetrokken naar zijn werk.

Woeha!

Dank aan Guus en Marieke voor de challenge, en aan Madelon voor de criteria, het was echt geweldig leuk om mee te doen.